Wróżenie z ręki (chiromancja), Wprowadzenie:

1 - Linia życia,  2 - Linia głowy,  3 - Linia serca,  4 - Linia losu,  5 - Linia sukcesu,
6 - Linia intuicji, 7 - Linia dobrobytu (pieniądza), 8 - Linie uczucia,
9 - Pierścień Wenus (linia miłości), 10 - Rasceta (pierścienie magiczne),
11 - Wzgórze Wenus, 12 - Mały pagórek Marsa, 13 - Pagórek Jupitera,
14 - Pagórek Saturna, 15 -Pagórek Apolla, 16 - Pagórek Merkurego,
17 - Wzgórze Marsa, 18 - Wzgórze Księżyca

Linie ręki, linie na ręce - wróżenie z ręki

Sztuka czytania z ręki, zwana także chiromancją, umożliwia rozpoznanie charakteru człowieka, jego predyspozycji i zdolności. Jest metodą starą jak historia kultury ludzkości. Najstarsze zapisy na ten temat mają 5000 lat i pochodzą z Chin, Indii i Bliskiego Wschodu. Chińczycy traktowali przebieg linii na dłoni niczym dokument charakterologiczny i fizjologiczny. Hindusi na jego podstawie nie tylko analizowali charaktery, ale także określali przyczyny schorzeń. Babilończycy i starożytni Egipcjanie przepowiadali przyszłość patrząc na rysunek dłoni, który wiązali z astrologią. Dlatego właśnie nadali jego cechom nazwy planet i gwiazd. Nazewnictwo to stosowane jest do dziś.

Pod wpływem bliskowschodniej sztuki czytania z ręki rozwinęła się antyczna „chiromancja naukowa", Greccy, a później także i rzymscy fizjonomiści w licznych dziełach dogłębnie analizowali znaczenie charakterologiczne rąk i palców. Chiromancja, mająca swe źródła w długotrwałej tradycji antycznej oraz w astrologiczno-astronomicznej literaturze arabskiej i żydowskiej, w IX wieku przeniknęła także do naszego kręgu kulturowego. Aż po późny XVIII wiek była powszechnie szanowaną i szeroko rozpowszechnioną gałęzią wiedzy, której nauczano i którą traktowano na uniwersytetach europejskich na równi z filozofią, medycyną i innymi dziedzinami.

W dzisiejszych, jakże oświeconych, czasach diagnostykę dłoni przedstawia się jako przesąd lub wręcz brednie. Mimo to dla większości ludzi jest ona głęboko ukrywaną fascynacją.

Chiromancję często degraduje się do rangi przesądu dlatego, że ciągle jeszcze powołuje się na nią wróżbiarstwo. Dokładne przepowiadanie przyszłości, bez względu na to, jaką metodą się w tym celu posługuje, jest nierealne, a diagnostyka dłoni nie nadaje się do tego celu zupełnie. Fakt, że sztuka czytania z ręki nie tylko przetrwała przez wiele tysiącleci, ale rozwijała się niezależnie w obrębie przeróżnych kręgów kulturowych przemawia za tym, że to coś więcej niż jedynie przesąd. Co prawda nie jest możliwe wytłumaczenie wszystkich związków i zależności pomiędzy strukturą psychologiczną człowieka a powierzchnią jego dłoni, dowiedziono jednak, że wiele cech można przyporządkować konkretnym znakom na ręce. Jedynie analiza powierzchni dłoni jako całości może zaowocować szkicem charakteru, który obnaży słabe i mocne strony danego człowieka. Te z kolei stanowią ważną wskazówkę pomocniczą w pokonywaniu trudności, jakie piętrzy przed nami życie, a zatem mają wpływ na kształtowanie przyszłości. Pojedynczy znak nie ma żadnej wymowy. Drobiazgowa interpretacja znaków w celu określenia charakteru, nie ma zatem sensu.

Najnowsze badania naukowe dają nadzieję, że w najbliższej przyszłości wyjaśnione zostaną zagadnienia przysparzające dziś problemów, dzięki czemu będzie można stworzyć spójny system nauczania psychologicznej i medycznej diagnostyki dłoni.



Bibliografia: Henner Ertel,  Chiromancja, czyli sztuka czytania z ręki, Katowice 1994